9 Aralık 2008 Salı

notsuz.


Buluşacağımız yer, başımı koyacağım yastık..Sana bir rüya kadar uzağım artık..
Saatlerce süren otobüs yolculuklarımın mola yerleri, sana kavuşmanın duraklarıydı.
Tek tek saydım…
Doğum yerim,doğduğum kent değildi.
Şehrin üç tarafı dağlarla çevrili bir kara parçası. Bakışların martıların denizle keşistiği ufuk çizgisine ne kadar da uzak.
Bir simite beraber uzanamayan ellerimiz, hayallerimizi nasıl bölüşebilir ki,
Benim ki çocukluk işte aldırma..
Büyümek ?
Yutkunamadığım bir ur gibi boynuma asılı..
Kurduğum düşler yıkılınca üstüme, fonda arabesk bir şarkı çalmaya başlıyor.
Köyden kente göç eden çırpı bacaklı bir delikanlının yeni yetme ergenliği kapanıyor üzerime..
Ben değilsem,
Ne önemi var
Kimle seviştiğinin, kimle savaştığının?

Hiç yorum yok: